Günlük hayatın koşturmacası içinde kendimize zaman ayırmayı çoğu zaman erteliyoruz. Bitmeyen işler, sorumluluklar, yetişmesi gerekenler derken gün sona erdiğinde kendimize ayırdığımız tek şey yorgunluğumuz oluyor. Ama belki de en çok ihtiyacımız olan şey, dış dünyanın gürültüsünden sıyrılıp kendimize dönebildiğimiz o küçük anlar…
Kendine alan açmak büyük değişimlerle, radikal kararlarla gelmez. Bazen sadece daha yavaş bir duş almak, suyun teninize değdiğini gerçekten hissetmek bile ruhunuza iyi gelir. Bir fincan kahveyi telaşla değil, sindirerek içmek… On dakika boyunca hiçbir şey yapmadan bir koltukta oturup pencereden dışarıyı izlemek… Uyumadan önce birkaç sayfa kitap okumak, zihninizi bambaşka dünyalara bırakmak… Küçük ama içten gelen bu anlar, zihninizi ve bedeninizi besler.
Kendimizi ihmal etmek, zamanla içten içe bizi tüketir. Oysa kendimize ayırdığımız bu minik molalar, uzun vadede ruhumuzu koruyan en kıymetli yatırımlardır. Kendine zaman ayırmak bencillik değil, aksine ruhuna nefes aldırmaktır. Çünkü sen iyi olursan, hayatın da senin için daha iyi olur.
Ayşegül Satıcı 